Nauka To Lubię

Oficjalna strona Tomasza Rożka

Kategoria: Nauka. Sprawdzam to

Sieć 5G – czy jest się czego bać?

Wokół technologii 5G w ostatnich latach narosło mnóstwo mitów i zrobiło się niezłe zamieszanie. Czas, aby uporządkować wiedzę, dlatego w tym materiale opowiem, jak działa i czym jest sieć 5G…

Wokół technologii 5G w ostatnich latach narosło mnóstwo mitów i zrobiło się niezłe zamieszanie. Czas, aby uporządkować wiedzę, dlatego w tym materiale opowiem, jak działa i czym jest sieć 5G oraz czy powinniśmy się jej obawiać?

Niniejszy tekst włączam w niedawno powstały cykl pod nazwą „Nauka. Sprawdzam TO”, w którym rozprawiam się z naukowymi mitami.

Na początek krótka definicja. Co to jest 5G? Jest to sieć bardziej pojemna, czyli umożliwiająca przesyłanie większej ilości informacji. To standard telefonii, który sukcesywnie jest wprowadzany w wielu krajach świata. Bez niego nasze miasta nie będą SMART. Zgodnie z unijnymi regulacjami w każdym kraju członkowskim do końca 2020 roku musiało być przynajmniej jedno miasto w całości pokryte siecią komórkową nowej generacji, czyli siecią komórkową 5G.

Co daje 5G?

Nie tylko duże miasto może w godzinach szczytu totalnie się zakorkować. To samo dotyczy sieci telefonicznej. Łączność mobilna piątej generacji, czyli 5G, może przesyłać dane 1000-krotnie szybciej niż sieci, które działają dzisiaj. Bez nowego standardu bardzo trudno sobie wyobrazić powszechność takich urządzeń jak autonomiczne samochody, dostarczające nam produkty drony, Internet Rzeczy, elektronika ubieralna czy coraz powszechniej pojawiające się urządzenia robotyczne. W końcu chcemy, przynajmniej większość z nas chce, mieć możliwość oglądania telewizji w standardzie 4K na urządzeniach mobilnych czy streamingowania filmów wysokiej jakości i przesyłania zdjęć.Wesprzyj zrzutkę Nauka. To Lubię

Zgodnie z wyliczeniami na jednym kilometrze kwadratowym w sieci 5G będzie mogło pracować kilkaset tysięcy różnych urządzeń. Za trzy lata w sieci połączonych będzie prawie 30 miliardów różnych urządzeń elektronicznych. Szacuje się, że ponad 80 proc. całego ruchu w sieci będzie pochodziło z przesyłania, oglądania materiałów wideo, w tym materiałów 4K. Do roku 2025 polscy operatorzy będą musieli zwiększyć pojemność sieci siedmiokrotnie. I w ogóle nie chodzi o dzwonienie, tylko o przesyłanie danych. Świat idzie w kierunku powszechnej wymiany informacji o wszystkim przez każde urządzenie. Doskonałym tego przykładem są chociażby autonomiczne samochody.

Co z infrastrukturą technologii 5G?

Po to, by mógł zadziałać nowy standard sieci, najpierw trzeba wyznaczyć dla niego nowe częstotliwości. Najprościej mówiąc – fale, które będą ten zwiększony ruch przenosiły, nie mogą być tymi samymi falami, które dzisiaj są w telefonii już wykorzystywane. Widmo fal elektromagnetycznych jest szerokie, więc można by pomyśleć, że wybranie nowych częstotliwości nie powinno stanowić żadnego problemu. Ale niestety nie jest to takie proste. Do niedawna jedna z częstotliwości, konkretnie 700 MHz, na której ma działać 5G w Polsce, ale także w pozostałych państwach Europy w Afryce i na Bliskim Wschodzie, w Rosji była używana przez telewizję naziemną oraz wojsko. W tej sprawie udało już się z Rosjanami częściowo porozumieć.

Ogromnym wyzwaniem jest wybudowanie nowej infrastruktury. W gęsto zabudowanym terenie miejskim anteny systemu 5G dla wyższych częstotliwości, a wyższa częstotliwość to mniejszy zasięg fal, będą musiały być rozlokowane co kilkaset metrów. Dla najwyższych częstotliwości, 26 GHz, zasięg wynosi kilka metrów. Większe zagęszczenie anten nie będzie jednak oznaczało, że co kilkanaście metrów będą budowane maszty. Nadajniki i odbiorniki będą mogły być instalowane, na przykład w latarniach ulicznych. Pokrycie całego kraju będzie zapewniała sieci 5G częstotliwości 700 MHz, ale tam, gdzie jest szczególnie dużo ludzi, na przykład na stadionach czy w centrach handlowych, będzie dodatkowe pokrycie siecią wyższych częstotliwości.

Maszty 5G

I tutaj pojawia się kolejne wyzwanie. Gęściej budowane anteny oznaczają, że przekroczone zostaną polskie normy promieniowania elektromagnetycznego. Polskie normy są na tle europejskim wyjątkowo restrykcyjne. Niektóre kraje Europy dopuszczają nawet 100-krotnie wyższe natężenie promieniowania niż u nas. Nie zmienia to jednak faktu, że więcej anten, nowe częstotliwości i przekraczane normy wzbudzają lęk przed nową siecią. Czy jest się czego bać? Czy strach przed 5G jest uzasadniony?

Nie taki diabeł straszny… Czy sieć 5G jest niebezpieczna?

Kilka miesięcy temu zrobiłem materiał o tym, że nie każde promieniowanie powoduje nowotwory. Sieć 5G jest rozwinięciem technologii, a więc wcześniejszych sieci 2G, 3G, 4G, a nie jest nową technologią. To oznacza, że badania wpływu fal elektromagnetycznych z zakresu mikrofal, bo na nich działają telefony komórkowe, są prowadzone już od kilkudziesięciu lat. Regularnie pojawiają się też duże prace przeglądowe. Na stronach Światowej Organizacji Zdrowia znajdziecie podsumowanie tych badań i wnioski, że badania nie wykazały statystycznego związku między falami elektromagnetycznymi, wykorzystywanymi w telekomunikacji a zapadalnością na jakiejkolwiek choroby.

Czy to oznacza, że fale elektromagnetyczne są bezpieczne? Na tak zadane pytanie nie da się udzielić poprawnej odpowiedzi. Wiele zjawisk fizycznych, a już szczególnie tych związanych ze światem ożywionym, nie jest zerojedynkowych, a do ich zrozumienia wykorzystujemy statystykę. Czy szczepionki są bezpieczne czy nie? Statystycznie tak, co nie znaczy, że nie ma osób, które po szczepieniu nie miały odczynów poszczepiennych. Z 5G jest podobnie.

Fale elektromagnetyczne mają wpływ na nasz organizm. Przy bardzo dużych dawkach ten wpływ jest negatywny, ale nie ma dawki, która byłaby granicą, za którą możemy powiedzieć, że teraz już kompletnie nic nam nie grozi. Z tych badań statystycznych wynika, że korzystanie z sieci 5G będzie bezpieczne, bo mikrofale, na których ten system się opiera są badane od wielu, wielu lat, a częstotliwości, które 5G będzie wykorzystywało dzisiaj też są w eterze. Tyle tylko, że służą innym technologiom.

Co daje 5G

Czy to wszystko to zwyczajny spisek?

Nie tylko w przypadku 5G, ale także w wielu innych technologiach, pojawia się argument, że nie ma co wierzyć w badania naukowe i w to co mówią naukowcy, bo wszyscy oni chodzą na pasku biznesu i są po prostu skorumpowani. Wybaczcie, ale tego argumentu kompletnie nie kupuję. Nie wierzę w globalny spisek fizyków, fizyków medycznych, onkologów czy inżynierów. Podczas ostatniego Międzynarodowego Kongresu BIO M, na którym spotykają się najlepsi światowi eksperci zajmujący się bioelektromagnetyzmem, powtórzono, że nic nie wskazuje na to, by fale elektromagnetyczne wykorzystywane w telekomunikacji, były dla ludzi szkodliwe.

Warto przy okazji pamiętać, że przez to, że sieć 5G będzie wymagała większej liczby mniejszych anten, ich moc będzie mniejsza niż anten wykorzystywanych w sieci 3G czy 4G, które działają już dzisiaj. Warto też pamiętać, że generalnie moc anten i samych telefonów dzisiaj jest wielokrotnie mniejsza niż telefonów pierwszej czy drugiej generacji. Moce promieniowania wykorzystywane w technologii 5G będą dużo mniejsze i stąd ich wpływ na zdrowie powinien też być mniejszy.

Linki do badań, które wykorzystałem podczas tworzenia materiału:

https://academic.oup.com/jnci/article…

http://interphone.iarc.fr/interphone_…

https://www.gov.pl/web/5g/pole-elektr…

http://ptze.pl/elektrofakty

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/2…

https://www.itu.int/dms_pubrec/itu-r/…

Możliwość komentowania Sieć 5G – czy jest się czego bać? została wyłączona

Sprawdzam skuteczność maseczek. Naukowy raport fact-checkingowy Nauka. To Lubię

Powodują grzybicę i przyduszenia? Nie działają? A może właśnie działają, wywołując dehumanizację, otępienie i utrwalając lęki? Maseczki stały się – obok szczepionek – jednym z najbardziej kontrowersyjnych aspektów trwającej epidemii….

Powodują grzybicę i przyduszenia? Nie działają? A może właśnie działają, wywołując dehumanizację, otępienie i utrwalając lęki? Maseczki stały się – obok szczepionek – jednym z najbardziej kontrowersyjnych aspektów trwającej epidemii. Powodując silną polaryzację i polityczne konflikty [1] generują mnóstwo kontrowersji i niepokoju. Z pewnością nie pomogły tu sprzeczne i zmieniające się rekomendacje co do ich zastosowania na początku pandemii.

W związku z rozwojem działalności i wsparciem przez Czytelników Nauka. To Lubię w ramach zbiórki w serwisie zrzutka.pl powstał cykl „Nauka. Sprawdzam to”, w którym rozprawiam się z naukowymi mitami i weryfikuję informacje. Pierwszym tematem, który wzięliśmy pod lupę są maseczki i ich skuteczność w kontekście walki z pandemią koronawirusa. Zaprezetowany w poniższym linku raport zawiera przegląd i analizę kilkudziesięciu artykułów naukowych.

O likwidacji czy liberalizacji obowiązku ich noszenia mówi się coraz głośniej, w najbliższy weekend (od 15 maja) zniesiony zostanie nakaz noszenia maseczek na zewnątrz, a to doskonała okazja, by sprawdzić, co noszenie maseczek dało. Przy okazji warto rozprawić się z najczęściej powtarzanymi mitami i zastanowić się, czy maseczki chronią przed koronawirusem?

POBIERZ PEŁNĄ WERSJĘ RAPORTU

Dokument jest opracowaniem raportu, który przygotował dr hab. Marcin Napiórkowski, semiotyk kultury, adiunkt na Uniwersytecie Warszawskim i autor bloga Mitologia Współczesna.

Przy okazji zachęcam do wspierania projektów fundacji Nauka. To Lubię. Dzięki Waszemu wsparciu będziemy mogli tworzyć jeszcze więcej wartościowych materiałów popularnonaukowych.

Wesprzyj zrzutkę Nauka To Lubię

Na podstawie raportu przygotowałem również materiał video, do którego obejrzenia gorąco Cię zachęcam:

 

POBIERZ PEŁNĄ WERSJĘ RAPORTU

 

[1]    http://dx.doi.org/10.2139/ssrn.3664779

Możliwość komentowania Sprawdzam skuteczność maseczek. Naukowy raport fact-checkingowy Nauka. To Lubię została wyłączona

Czy sadzenie lasów ustabilizuje klimat?

Czy masowe sadzenie drzew może spowodować zatrzymanie zmian klimatycznych? W dzisiejszym materiale biorę pod lupę temat drzew i odpowiadam na pytanie, czy sadzenie lasów może ustabilizować klimat? Trzy tygodnie temu…

Czy masowe sadzenie drzew może spowodować zatrzymanie zmian klimatycznych? W dzisiejszym materiale biorę pod lupę temat drzew i odpowiadam na pytanie, czy sadzenie lasów może ustabilizować klimat?

Trzy tygodnie temu uruchomiłem zrzutkę na rozwój nowych projektów, m.in. tworzenie materiałów fact checkingowych, jak ten, który właśnie masz okazję czytać lub oglądać (poniżej znajdziesz link do filmu na ten temat, który nagrałem na kanał YouTube Nauka. To Lubię). Poniższy materiał mógł powstać właśnie dzięki Waszemu wsparciu. W takich materiałach będę m.in. sprawdzał, czy tezy obecne w przestrzeni publicznej mają jakiekolwiek podstawy merytoryczne. W skrócie, Nauka. Sprawdzam To! 

Kilkanaście dni temu odbył się wirtualny szczyt klimatyczny, którego gospodarzem był nowy prezydent USA, Joe Baiden. Temat śledziłem, wsłuchiwałem się w przemowy kilkunastu światowych przywódców, co w sumie okazało się stratą czasu, bo w zasadzie każdy z nich twierdził, że robi wszystko co się da, a od jutra obiecuje robić nawet więcej, żeby nie przykładać ręki do zmian klimatu. Bardzo często w tych deklaracjach padała obietnica sadzenia drzew. Wątek pojawiał się w niemal wszystkich przemówieniach. No może poza przemówieniem prezydenta Brazylii, Jaira Bolsonaro, który nie obiecywał sadzenia drzew, za to powiedział, że jak dostanie miliard dolarów, to przestanie drzewa wycinać. W sumie na jedno wychodzi. Czy sadzenie drzew może zatrzymać zmiany klimatu? Czy sadzenie drzew, może obniżyć stężenie CO2 w atmosferze? 

Lasy to przede wszystkim ogromne magazyny węgla. Masowe wylesianie to (obok spalania paliw kopalnych) istotna przyczyna współczesnej zmiany klimatu. Likwidując las, przede wszystkim wprowadzamy w obieg węgiel, który był w nim zgromadzony. Dlatego należy unikać ich wycinania i to jest oczywiste.

Mitem jest natomiast, że las jest szybko działającą fabryką chemiczną. Pochłanianie dwutlenku węgla przez las zachodzi bardzo powoli, bo roślinność jednocześnie oddycha i emituje prawie tyle samo CO2, ile pochłania. Las jest wydajnym pochłaniaczem CO2 tylko czasami, wtedy gdy szybko rośnie i szybko wytwarza liście. Stary las pochłania i emituje podobne ilości CO2. Można by go porównać do wypełnionego wodą basenu. Cóż z tego, że ogromny. Jest już wypełniony po brzegi, więc może zmieścić wodę tylko wtedy, jeśli wcześniej część z niej wychlapiemy na zewnątrz. 

Powiększanie basenu, albo budowanie nowych basenów (czyli sadzenie nowych lasów) też ma swoje ograniczenia. Są nimi miasta i tereny rolnicze. Nie da się zasadzić tyle drzew, ile rosło, powiedzmy, 1000 lat temu. Nie da się zasadzić nawet tyle, ile rosło przed epoką przemysłową. Poza tym, nawet gdybyśmy to zrobili, to nie rozwiązałoby to problemu, bo większość emisji CO2 pochodzi nie z wycinki (i spalania) lasów, ale ze spalania paliw kopalnych. Ilość CO2 uwalnianego w ten sposób jest bardzo duża i nie da się jej zmagazynować samymi tylko lasami. Różnica pomiędzy lasem jako magazynem CO2 a lasem fabryką chemiczną właśnie tutaj jest najbardziej widoczna. Las nie przerabia CO2 na tlen przez cały okres swojego istnienia, tak jak do basenu nie można wlewać wody w nieskończoność. Las ma swoją pojemność i nic więcej z tym nie zrobimy. 

Sadzenie drzew i zmiany klimatuGdyby zasadzić las na tych terenach, na których rósł kilka tysięcy lat temu, a więc praktycznie wszędzie, obniżyłoby to stężenie atmosferycznego CO2 o kilkadziesiąt ppm do końca tego wieku. Podczas gdy od początku ery przemysłowej, a więc od przełomu XVIII i XIX wieku stężenie CO2 wzrosło o około 150 ppm. Odtwarzając lasy wszędzie tam, gdzie kiedyś rosły, obniżymy poziom CO2 tylko nieznacznie. 

Na sprawę można spojrzeć jeszcze z innej strony. Wykreślając ilość emitowanego CO2 w podziale na źródła tej emisji, widać, że wycinka lasów i spalanie drewna jest odpowiedzialne za około 10 proc. emisji. Innymi słowy, gdyby dzisiaj wstrzymać wycinkę lasów na całej planecie, spowodowałoby to ograniczenie emisji o 10 proc. Pozostałych 90 proc. emisji byłoby wciąż problemem. Sadząc lasy zmagazynujemy nie więcej niż tyle CO2, ile wprowadziliśmy do atmosfery wycinając je. Nie zmniejszymy jednak tego CO2, które dostało się do atmosfery przez spalanie węgla, ropy czy gazu. 

Lasy pomagają

Nie chcę przez to powiedzieć, że lasy są w całej klimatycznej układance nieistotne. Lasy stabilizują klimat chociażby przez to że są ogromnym magazynem wody. Mówię tylko, że pomysł „sadźmy drzewa, to odwrócimy ocieplanie klimatu” nie znajduje żadnego poparcia w faktach. Za dużo emitujemy, żeby sadzenie lasów mogło to skompensować. 

W kontekście sadzenia lasów warto pamiętać, że zdolność do magazynowania CO2 jest znacznie większa w lasach naturalnych niż tych sadzonych pod sznurek. Jeżeli więc chcemy spowolnić zmiany klimatu, których jesteśmy świadkami, jednym z bardzo ważnych działań jest ochrona naturalnych lasów. Sadzenie nowych czy powiększanie powierzchni tych, które już istnieją jest ważne, ale nie odwróci trendu, a patrząc na dane, wpłynie na ten trend nieznacznie. Jest za to ważne z punktu widzenia gospodarki wodnej czy bioróżnorodności. 

Co nam dają drzewa w mieście

Las, a nawet pojedyncze drzewa, to filtry powietrza, więc jeżeli mówimy o smogu, co ma z ociepleniem klimatu związek raczej pośredni, jednym ze sposobów walki z nim jest utrzymywanie w miastach jak największej liczby drzew. Zadrzewione miasto jest też chłodniejsze latem i cieplejsze zimą. Jest też miastem mniej hałaśliwym, bo drzewa są skutecznym ekranem akustycznym. Drzewa też spowalniają proces erozji gleby. Innymi słowy, drzewa i lasy, szczególnie te naturalne, są bardzo ważnym elementem naszego otoczenia, ale nie dlatego, że są fabryką chemiczną, która na bieżąco przerabia nasze nadwyżki CO2. Mimo tego sadzenie lasów jest elementem scenariuszy pozwalających, wg. IPCC, na zatrzymanie zmiany klimatu, ale nie elementem jedynym i nie elementem wystarczającym. Pod tym linkiem znajdziesz pełny raport na ten temat.  

Za wolno rosną 

Gdy myślimy o dosadzaniu czy tworzeniu nowych zalesionych obszarów, myślę, że każdy zacznie się zastanawiać − a co z rolnictwem? Trudno przecież odbierać rolnikom pola, z których żyją. Poza tym skądś musimy mieć pożywienie. Tyle tylko, że to nie jedyny problem. Wyższe temperatury ocieplającego się klimatu powodują, że kondycja drzew jest coraz gorsza. Badania pokazują, że zmieniające się warunki mogą ograniczyć zdolność drzew do wzrostu. W kilku miejscach na świecie, w Australii, obydwu Amerykach i w Europie, przeprowadzono eksperyment FACE (ang. Free-Air Carbon Dioxide Enrichment). Eksperyment polegał na wypuszczaniu przez specjalnie zaprojektowane systemy rur dwutlenku węgla w bezpośredniej okolicy rosnących drzew tak, że stężenie tego gazu było o ponad 40% wyższe niż normalnie. Po kilku latach funkcjonowania w takich warunkach okazało się, że drzewa nie urosły. Wyższe koncentracje CO2 nie skutkują szybszym wzrostem lasów. Przeciwnie, mogą ten wzrost spowolnić. Nieprawdą więc jest stwierdzenie, także często pojawiające się w wypowiedziach czy wpisach, że wyższe stężenie CO2 spowoduje szybszy wzrost drzew i szybsze pochłanianie dwutlenku węgla. 

Źródła, które wykorzystałem do stworzenia tego materiału:

Wesprzyj zrzutkę Nauka. To Lubię

Możliwość komentowania Czy sadzenie lasów ustabilizuje klimat? została wyłączona

Type on the field below and hit Enter/Return to search

WP2Social Auto Publish Powered By : XYZScripts.com
Skip to content